donderdag 6 december 2018

Geschreven door Joy Kon

Foto credit: Katka Tsairi

Acacia’s in de Arava bleven groeien onder extreme temperaturen van 45 ° C – de meest extreme temperatuur voor de groei van bomen. Hoe doen ze het en hoe helpt deze kennis bij het aanpakken van klimaatverandering?

Het is tegenwoordig niet makkelijk een boom te zijn. Opwarming van de aarde en de langdurende periodes van droogte zorgen voor moeilijke overlevingsomstandigheden. Tel daar een constante toename van plagen en ziektes bij op en een grimmig beeld ontstaat van boomsoorten die extreme omstandigheden moeten zien te overleven.
Er zijn echter bomen die zelfs in extreme hitte en droge omstandigheden, zoals die in de woestijngebieden van Israël, leven en zelfs gedijen. Uit een nieuwe Israëlische studie is gebleken dat de acacia’s, die in Israel in de Arava groeien, ‘s werelds hoogste zijn. Zij kunnen groeien in de meest extreme hitte en droogte, waaronder de boomgroei ooit is geregistreerd. In feite groeien acacia’s nog beter in de hete, regenvrije woestijnzomer dan in de wintermaanden. Dit onderzoek kan belangrijke informatie verschaffen over hoe om te gaan met het veranderende klimaat.

Gedijen bij 45 ° C
Een van de verwachte effecten van wereldwijde klimaatverandering is alsmaar groeiende woestijnvorming. Dit proces heeft als gevolg dat de voedingszekerheid van miljoenen mensen wordt aangetast. In Israël, dat aan de woestijngrens ligt, worden veel studies gedaan met betrekking tot de omgang van de natuur en gewassen met droogte. Deze studies kunnen van grote betekenis zijn voor de aanpak van de wereldwijde klimaatverandering.

In een onderzoek naar acacia’s werden gedurende drie jaar 10 acacia bomen van de twee meest voorkomende soorten in de Arava onderzocht waar jaarlijks slechts 20-20,7 millimeter neerslag valt. Zowel de dikte van de steel als de waterstroom binnen de boom en de bladeren werden nauwlettend met sensoren en camera’s in de gaten gehouden. De onderzoekers waren compleet verbaasd met de resultaten van de studie. “Toen ik de gegevens kreeg, wist ik zeker dat het een vergissing was”, zegt Dr. Klein. “We kregen precies het tegenovergestelde van wat we dachten – we ontdekten dat de acacia bomen heel actief groeien in de zomer, in het droge seizoen.” De bomen bloeide ook op het hoogtepunt van de woestijnzomer, en de onderzoekers registreerden de groei van de boom zelfs in de dagen dat de temperatuuromstandigheden 45 graden Celsius waren met twee procent vochtigheid. In de winter stopte echter de groei van de bomen. “Een vergelijking met de internationale wetenschappelijke pers heeft aangetoond dat onze metingen de meest extreme resultaten geeft van groeicondities die boomgroei mogelijk maken in termen van hitte en droogte”, zegt Klein.

Koop hier uw bomen

Tropische bomen in de Arava
Zoals eerder opgemerkt, is het groeisucces van acacia bomen in deze studie ook op wereldschaal zeer belangrijk. “Er zijn natuurlijk meer zeer warme en droge plekken op de wereld zoals bijvoorbeeld de Sahara woestijn, maar daar groeien weinig tot geen bomen. De bomen die daar wel zijn groeien bij de warme zomermaanden met hoge temperaturen niet door”, zegt Klein. “Het begrijpen van de mechanismen die de acacia boom helpt bij het overleven in droge omstandigheden is van groots belang voor wetenschappers en besluitvormers”.

De onderzoekers veronderstellen dat het overlevingsgeheim van de acacia’s in de Arava woestijn de verschillende ondergrondse waterreservoirs zijn. Acacia’s worden gekenmerkt door hun buitengewoon lange wortels (tot 10m), waardoor zij waarschijnlijk toegang tot een van deze reservoirs krijgen en het hele jaar door water hebben. Dit vermoeden hebben zij omdat de bomen bijna het hele jaar groen zijn. Bovendien ontdekten de onderzoekers dat de bomen groter worden in de jaren dat de zomer komt na een regenachtige winter met overstromingen, wanneer ondergrondse waterbronnen meer zijn gevuld.

De bevindingen van de studie werpen de vraag op: waarom groeien acacia bomen meer in de zomer dan in de winter, waar ze genieten van gunstiger weersomstandigheden, regen en overstromingen? De onderzoekers speculeren dat het antwoord in het verre verleden van acacia bomen ligt. “De oorsprong van deze bomen ligt in tropisch Afrika, vanwaar ze zich miljoenen jaren geleden hebben verspreid”, zegt Klein. “Als tropische bomen zijn ze genetisch geprogrammeerd om te groeien onder maximale licht- en warmtecondities.”

 

Overstroming in de Arava woestijn oktober 2018

In de volgende fase van de studie proberen de onderzoekers de oorzaak van de verrassende groei te begrijpen. Naast onderzoek naar van het fotosynthese proces in verschillende maanden en hoe diep het water komt, worden de Israëlische acacia bomen ook met die in Zuid-Afrika, waar het klimaat minder extreem is, vergelijken.

“Gezien de klimaatveranderingen die plaatsvinden, is het onderzoek van groot belang”, besluit Klein. De nieuwe studie sluit aan bij andere studies die in zijn laboratorium zijn uitgevoerd en die verband houden met de groei van bomen onder extreme omgevingsomstandigheden van droogte en hitte.

 

Klik hier voor meer informatie over het Arava project

Arava project

Alle foto’s zijn gemaakt door Katka.tsairi@Instagram

Koop hier uw boom-rood

Koop hier uw boom-blauw

donderdag 7 juni 2018

In 2018 organiseerde het JNF een speciale loterij waar men  onder andere een droomreis naar Israel kon winnen.

Juni 2018
Afgelopen weken hebben wij in blogs ervaringen van bezoekers aan de Arava woestijn met u gedeeld. Bezoekers vertelden over prachtige landschappen, bijzondere mensen en ongelofelijke moed en doorzettingsvermogen van boeren die de Arava woestijn willen laten bloeien. Met het 64ste JNF-loterij maakt u een kans om een doomreis naar Israel te winnen en onder andere deze speciale plek te bezoeken.

  

De Arava gemeenschap

Sinds jaar en dag steunen we de bijzondere gemeenschap in de Arava: een groep van 900 gezinnen die in dit schier onmogelijke stukje woestijn voedsel produceren en daarmee Israel tot bloei brengen en een voorbeeld zijn voor de wereld. Jarenlang hebben we ons dorp Paran, en later Idan, geholpen een bestaan op te bouwen met grondontwikkeling, watervoorziening en woestijnkassen. Vorigjaar hebben we met uw hulp palmbomen aangelegd bij de ingang van de dorpen.

Na de start van het grote Arava project is er een concrete stap te zetten voor de bewoners van de Arava: het bouwen van een modelboerderij op een bijzondere plek: ‘ons dorp’ Paran. Gekozen is om met de loterij de modelboerderij in Paran te realiseren omdat de klimatologische omstandigheden het meest extreem zijn.

  

  

Waarom is deze boerderij nodig

Voor de groeiende gemeenschap van de Arava is een grotere variëteit aan gewassen van levensbelang. Ziektes, opwarming van de aarde, langere periodes van droogte en onzekere wereldmarkten vormen een groot risico voor de boeren die veelal dezelfde gewassen telen.

Met deze modelboerderij wordt het mogelijk om effectief na te gaan welke soorten gewassen het best gedijen in de woestijn en welke teeltmethoden het beste resultaat geven. Belangrijk onderdeel van het onderzoek is het vaststellen van effectief gebruik van (brak)water en de levensvatbaarheid van nieuwe gewassen op zilte grond. Om dit onderzoek succesvol te laten verlopen zijn o.a. 2000 ‘proef’ fruitbomen nodig.

Het resultaat van dit onderzoek zal leiden tot diversiteit van de landbouw in de woestijn en daarmee een grotere bestaanszekerheid voor de boeren in de Arava.

 

 

Wat doen we nu in de 65ste JNF loterij?

De 65ste loterij van jaar 2019

De opbrengst van de JNF loterij gaat direct naar onderzoek naar het optimaal gebruik van schaarse waterbronnen in de Arava woestijn.
Help deze pioniers en draag bij aan hun missie om met bruikbaar water de woestijn tot bloei te brengen.

 

Bestel hier uw loten

Graag verwelkomen wij u als nieuwe deelnemer van onze loterij. Daartoe kunt u zich hier aanmelden. Bent u reeds donateur van het JNF? Aan het begin van het jaar sturen wij u een mailing waarin we u vertellen over het speciale project dat we, middels de loterij, trachten te realiseren. Later in het jaar zenden we u een tweede mailing om u te berichten over de vorderingen omtrent de dan lopende loterij. Beide keren zenden wij een acceptgirokaart, waarmee u loten kunt bestellen. Uiteraard kunt u ook loten via deze website bestellen.

donderdag 2 mei 2019

Een gesprek met Tjitte de Vries over het Familie Landau De Vries park.

Park ter nagedachtenis

‘Opgevoed door een joodse moeder, Lyia Landau, en een gereformeerde vader, Gerrit de Vries (dubbel gezegend). Mijn moeder overleefde de Tweede Wereldoorlog door onder te duiken in Woudsend, zij was toen zestien jaar oud. Daar ontmoette ze mijn vader, hij was de neef van haar onderduikouders. Haar zusje, Rosa, was ondergedoken bij een broer van mijn vader in Koudum, later in Oudega, dorpen die vlak bij elkaar in Zuidwest-Friesland liggen.

Mijn moeder en haar zusje overleefden de oorlog, hun ouders en veel van onze familieleden werden vermoord in de kampen. Mijn moeder zei eens over haar familie: “De meesten hebben geen graf.” Die zin is me altijd bij gebleven.

Zo’n vijfentwintig jaar geleden schoot het door mijn hoofd: een park in Israel, ter nagedachtenis aan onze vermoorde familieleden, zou het niet bijzonder zijn hen zo te eren?

Een park heeft tweeduizend bomen en dat kon ik toen niet betalen. Maar als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, krijg ik het er niet uit. Ik ben gaan sparen en het lukte me, met steun van enkele familieleden, het bedrag bij elkaar te krijgen.

Het proces

Eind 2015 nam ik contact op met het Joods Nationaal Fonds (JNF) in Amsterdam. Er volgden zes maanden van intensieve afstemming. Over de naam, de locatie en de inwijdingsdatum. Ik wilde dat het park de naam ‘De Vries-Landau’ zou dragen.

Ik groeide op met deze namen op een bordje aan ons huis, in een tijd dat het gewoon was dat alleen de naam van de man erop stond. Het was een erkenning van mijn vader jegens mijn moeder. Mijn moeder was haar eigen identiteit, Lydia Landau, kwijt geraakt tijdens haar onderduik, omdat ze toen twee jaar als Mia Vonk door het leven moest.

Voor mij was het belangrijk dat de locatie van het park in de woestijn zou zijn, ter ere van mijn vader. Mijn ouders bezochten Israel verschillende malen. Bij een van die bezoeken bij een rozenkweker in Zuid-Israel zag mijn vader een tekst uit Jesaja, “de woestijn zal bloeien als een roos”, werkelijkheid worden. Opgegroeid tussen de Friese weiden, had hij grote bewondering voor de landbouwkundige prestaties van Israel. Het raakte hem diep.

Het JNF bepaalde uiteindelijk welke bomen er werden geplant,. Vanwege de biodiversiteit werd gekozen voor verschillende soorten bomen en planten: jujube, tamarisk, acacia, pistache, vijg, moerbei, carob en eucalyptus.

De opening

Op 19 juni 2016 was het zover: de inwijding van ons Familie Landau De VriesPark. Het was een zonnige dag en we waren met zo’n twintig familieleden uit Amerika, Nederland en Israel bijeen voor de onthulling van de plaquette. Een belangrijk moment in mijn leven, één om nooit meer te vergeten. Ook een emotioneel moment. Ons prachtige, bijzondere park ligt in woestijngebied ten noordwesten van Beer Sheva en is onderdeel van de Groene Ring rondom die stad. Ik ben er trots op.

Behalve dat het park voor onze familie zo belangrijk is, zijn bomen ook belangrijk voor Israel. Helemaal in de woestijn. En ook voor de vogeltrek heeft ons park een functie.

“Migrerende vogels die duizenden kilometers vliegen hebben de flora en fauna van bomen en bossen nodig om te overleven”, aldus mijn broer Jacob, bioloog en vogelaar.

Bezoek

Een jaar na de opening was ik terug in ons park, samen met mijn nichtje. Alle tweeduizend bomen waren inmiddels geplant. Sommige meerdere keren, omdat veel stekjes het in de hitte niet hadden gered; in de woestijn kan het wel veertig graden of meer worden.

In 2018 bezocht ik het park opnieuw, nu met mijn broer Jacob.

De boswachter van het JNF vertelde me dat de afgelopen twee jaar bijna de helft van de aanplant was vervangen. Acacia’s en de tamarisken lijken het klimaat wel aan te kunnen. Ik hoefde gelukkig niet bij te betalen voor de nieuwe aanplant.

De betrokkenheid van de JNF-boswachters is groot en ik weet dat ons park in de beste handen mogelijk is.

Voor altijd

Ik ben dankbaar dat het park er is. Het park fungeert als bron voor (hernieuwde) familiecontacten en is onderwerp tijdens vele gesprekken met vrienden. Tweeduizend bomen ter herinnering aan onze familie. Wat een wonder.

Ons park is een eerbetoon aan de doden en moge het een inspiratiebron zijn voor de komende generaties binnen onze familie.’

 

Privacyverklaring