In 2008 schreven Sarah en haar team in het pretentieuze wetenschappelijk Amerikaanse tijdschrift Science over hun succesvolle experiment. Inmiddels was het 2000 jaar jonge zaadje uitgegroeid tot een heus palmboompje, de phoenix dactylifera. Voor zover bekend, lieten ze weten, is dit het oudste palmdadelzaadje dat ooit tot ontkiemen is gebracht. Het boompje gaven zij de naam Methusalem, naar zijn Bijbelse naamgenoot die 969 jaar oud zou zijn geworden.

Begin 2019 maakten Sarah en haar team wederom wereldnieuws. Ze hadden nog eens tweeëndertig dadelpalmzaden geplant, afkomstig van verschillende archeologische vindplaatsen in de woestijn van Judea. Zes daarvan ontkiemden en kregen de namen Adam, Jonah, Uriel, Boaz, Judith en Hannah. ‘Uren en uren bracht ik door om de zaden te selecteren’, vertelt Sarah. ‘Sommige zaden hadden gaten waar insecten doorheen hadden geboord of ze waren uit elkaar gevallen, maar een aantal bleek nog ongeschonden.’

Elaine Solowey van het Arava Institute for Environmental Studies, in kiboets Ketura in de Arava woestijn, is expert op het gebied van onder andere dadelpalmbomen. Zij heeft de verantwoordelijkheid voor de zorg van Methusalem en vertelde het JNF in 2019. ‘Hij is inmiddels een flinke jongen en toe aan een vrouw. We hebben Hannah, een zaadje van het tweede experiment, voor hem uitgezocht. Het duurt nog even, want Hannah is nu nog te jong. Maar binnen twee jaar hopen we het stuifmeel van Methusalem op Hannah aan te brengen. Hopelijk leidt dat tot de productie van de dadels zoals die uit de oudheid bekend zijn. Het hele project vraagt veel geduld, want bomen groeien nou eenmaal niet zo snel. Maar het is zó spannend. ‘Het stel’ staat net buiten mijn kantoor en ik houd ze nauwkeurig in de gaten. Wat zo fascinerend is aan dadelpalmen is dat ze al zo lang bestaan. Zo wordt gezegd dat de Romeinen al over de dadels zeiden dat ze zo groot waren, zoet van smaak met medicinale eigenschappen. Die mannen zeiden nooit zulke aardige dingen, dus dan moet het wel iets heel goeds zijn geweest.’