Donderdag, 30 april 2020
Solidariteit met de Arava
De Arava is, net zoals de rest van de wereld, hard geraakt door de coronacrisis. Samen met onze donateurs, waaronder een groep waarmee we in maart 2020 naar Israël zouden reizen, wilden we onze solidariteit met de Arava laten zien en de bewoners een hart onder de riem steken.
Afgelopen woensdag 29 april hieven we samen met onze donateurs via Zoom het glas ter ere van de 72ste verjaardag van de staat Israël. We legden contact met Noa Zer en Mirit Hilman. Zijn zijn beide werkzaam op het regiokantoor van de Arava. We stelden hen een aantal vragen over de huidige situatie.
Landbouw getroffen
Noa vertelt: “Het meest getroffen in dit gebied is de landbouw. Dat heeft twee belangrijke oorzaken. Ten eerste is de markt fors gekrompen omdat de mensen minder geld te besteden hebben. Consumenten kopen voornamelijk nog goedkope basisgroenten zoals tomaten, komkommers, kool en ui. Veel van de telers in de Arava echter zijn gespecialiseerd in luxer fruit en groenten, zoals druiven, mango’s, aubergines en honingmeloenen. Ten tweede hebben wettelijke restricties van hogerhand geleid tot de sluiting van hotels, B&B’s en restaurants. Normaal gesproken is dat een belangrijke afzetmarkt voor de telers, nu is die totaal verdampt.
Producten rechtstreeks aan consumenten verkopen, is geen optie, ook al koopt de Israëlische consument, net als de Nederlanders, steeds vaker rechtstreeks van lokale telers. De Arava ligt simpelweg te ver weg van de ‘bewoonde wereld’ en de inwoners van de Arava vormen een te kleine afzetmarkt.
Positief blijven
Toch blijven de landbouwers hoop houden. Ze zijn vol goede moed en tonen hun positieve instelling. Zo hebben de telers uit de Arava voor Pesach samen honderdvijftig ton overgebleven groenten gedoneerd aan mensen die dat het hardst nodig hadden.
Een andere klap voor de Arava is dat het toerisme tot totale stilstand is gekomen. Deze bedrijfstak begon juist zo goed te lopen. Ook de bloemensierteelt is ingestort bij het uitblijven van export. Toch bedachten de telers een prachtig idee. Alle telers tezamen hebben van de overgebleven bloemen boeketten gemaakt en uitgedeeld aan overlevenden van de Shoah.
We blijven positief! Bedenk dat we het gewend zijn in isolatie te leven. En we hebben hier de prachtige natuur waar we kunnen uitwaaien zoveel als we willen.”
Solidariteit
Hier in Nederland vinden we het vanzelfsprekend en belangrijk solidariteit met onze vrienden in de Arava te tonen. Ter gelegenheid van Pesach hebben we 15.000 euro gedoneerd. De plaatselijke overheid besloot daarvan 2000 mondkapjes te kopen voor vrijwilligers. Zo kunnen zij en de mensen die zij helpen – ouderen, kinderen en hulpbehoevenden – beschermd zijn en zich veilig voelen.
.../ JNF/ Blog/ Joanne’s blog 122/ Donderdag, 5 februari 2026Joanne's blog Lieve allemaal, Elk jaar rond Toe Bisjwat herdenken we Jesper met onze groep. Verspreid over landen en levens staan we even stil bij onze dierbare vriend uit Denemarken. Na mijn middelbareschooltijd vertrok ik naar Israël voor een internationaal studie- en werkprogramma. In kibboets Lavi… Lees verder Joanne’s blog 122
.../ JNF/ Blog/ Joanne’s blog 121/ Donderdag, 29 januari 2026Joanne's blog Lieve allemaal, We zeiden altijd: “Dit nooit meer.” Afgelopen dinsdag was het wereldwijd Holocaust Herdenkingsdag. Deze dag is er niet zomaar gekomen. Het initiatief begon in Zweden en werd later ondersteund door de Europese Unie. In 2005 namen de Verenigde Naties een resolutie aan… Lees verder Joanne’s blog 121
.../ JNF/ Blog/ Joanne’s blog 120/ Donderdag, 22 januari 2026Joanne's blog Lieve allemaal, Iedere dag geniet ik van mijn wandeling door de avocado- en bananengaarden, maar op sjabbat is het altijd net een beetje meer. Elke week weer is het op deze dag alsof de tijd zelf ook even vertraagt. De natuur lijkt verstild, in… Lees verder Joanne’s blog 120
.../ JNF/ Blog/ Joanne’s blog 119/ Donderdag, 15 januari 2026Joanne's blog Lieve allemaal, Het is 1 januari geweest en zoals zovelen heb ook ik een paar goede voornemens. Zo heb ik besloten me niets meer aan te trekken van het eindeloze getoeter en bumperkleven om me heen. Hier in Israël wordt er al getoeterd als… Lees verder Joanne’s blog 119