Joanne’s blog 161

Lieve allemaal,

Het was een alledaags onderwerp, maar het leverde een bijzonder verhaal op. Na mijn blog een tijdje geleden over vuilniscontainers en afval in Israël kreeg ik een bericht van Ruth Zamir. Zij woonde 36 jaar in Israël en keerde in 2000 terug naar Nederland.

In 1963 vertrok ze naar Israël, vlak na haar eindexamen. Haar grote droom en wens kwamen uit. Na twee ulpaniem begon ze aan de opleiding grafische vormgeving aan de kunstacademie Bezalel in Jeruzalem. ‘Ik zou een boek kunnen schrijven over die jaren,’ schreef ze me. ‘Het was allemaal even fantastisch.’ Nou ja, bijna alles.

Toen haar moeder tijdens een bezoek vroeg of er ook iets was wat ze níét leuk vond aan Jeruzalem, hoefde Ruth niet lang na te denken. ‘Ik had een vreselijke hekel aan de smerige vuilnisbakken. Vooral ’s zomers stonken die verschrikkelijk. De lucht kwam je overal tegemoet.’

Toen werd het 1968. In haar laatste jaar op Bezalel kregen de studenten van de gemeente Jeruzalem de opdracht een poster te ontwerpen die de bewoners moest aansporen geen rommel op straat te gooien, maar die netjes in de rode afvalbakken te doen. Ruth ging gelijk aan de slag. ‘Ik ontwierp een parmantig figuurtje dat het vuil netjes weggooit. Op de achtergrond tekende ik Jeruzalem. Ik was er zelf niet eens zo heel tevreden over. Maar het comité dat de inzendingen moest beoordelen, dacht daar anders over.’

Ruth won de prijsvraag en werd door Teddy Kollek, de toenmalige burgemeester van Jeruzalem, persoonlijk geëerd. ‘Ik heb nog steeds de zwart-witfoto waarop mijn poster op een reclamebord prijkt. Het was toch iets heel bijzonders. Van mijn ontwerp werden ook gekleurde briefkaarten gemaakt.’

En zo krijgt mijn verhaal over de vuilniscontainers van nu ineens een lijntje naar Jeruzalem in 1968. Dank je wel, Ruth, voor deze mooie reactie.

Een sjabbat met veel sjalom.

Lieve groet, Joanne