Donderdag, 20 augustus 2026
Joanne's blog
Lieve allemaal,
Weken achtereen zag ik haar. Iedere dag stond ze op dezelfde plek in het dorp waar ik woon: bij de verzamelplek voor de kliko’s. In ons dorp heeft niet ieder huis een eigen afvalbak. Op verschillende plekken staan grote bakken voor de hele buurt.
Het was een wat oudere vrouw met een hoofddoek en een lange jurk. Ze opende de kliko’s, woelde er met een stok doorheen en hing soms ver over de rand, zoekend tussen het afval. Maar waarnaar? Ik had geen idee. Haar auto stond ernaast, vol vuilniszakken. Ik keek nooit echt goed naar haar. Ik geneerde me een beetje. Het voelde ongemakkelijk, alsof ik iets zag wat ik eigenlijk niet behoorde te zien. Was ze op zoek naar voedsel?
Maar afgelopen week zag ik haar ergens anders in het dorp. Ze liep langs de kant van de weg en bukte telkens om plastic flesjes uit het gras te halen. Ze raapte ook blikjes, papiertjes en andere troep op. De flesjes verdwenen in de vuilniszak die ze bij zich droeg. Het overige afval gooide ze netjes in een afvalbak verderop.
Toen viel het sjekeltje. Ze verzamelde flessen en blikjes waar statiegeld op zit. Uit de afvalbakken, maar ook uit de bermen en het gras. En ondertussen maakte ze ons dorp een stukje schoner. Ik schaamde me voor mijn eerste gedachten. Wat is het toch makkelijk om een verhaal over iemand te verzinnen zonder ook maar één woord met die persoon te hebben gesproken.
Israël is een geweldig land om in te wonen. Maar als het om afval gaat, kunnen we hier nog veel leren. Langs wegen, op parkeerplaatsen, in bermen en zelfs midden in de natuur ligt veel te vaak troep. Het JNF speelt een belangrijke rol bij het schoonhouden van ons land, ook op educatief gebied, maar daarmee zijn we er nog lang niet.
Hulde aan deze mevrouw. Waren er maar meer mensen zoals zij.
Een sjabbat met veel sjalom.
Liefs, Joanne
