Donderdag, 13 augustus 2026
Joanne's blog
Lieve allemaal,
Mijn moeder heeft vanaf mijn geboorte tot mijn eerste verjaardag een fotoalbum bijgehouden. In de loop van de tijd begon het album echter behoorlijk uit elkaar te vallen. Maar wegdoen was geen optie. Onlangs heb ik het daarom door een professional laten herstellen en opnieuw laten inbinden.
Toen ik laatst door het prachtig opgeknapte album bladerde, kwam ik tussen alle herinneringen en foto’s een JNF boomcertificaat tegen dat ik bij mijn geboorte cadeau heb gekregen. Hoe symbolisch dat er bij de geboorte van een kindje wordt bijgedragen aan het planten van bomen in Israël. Er begint een nieuw leven en ter ere daarvan wordt ook een nieuw leven geplant dat jaren later groen en schaduw geeft.
Zoals u weet werk ik voor het JNF en ben ik ‘een beetje’ op de hoogte van de JNF activiteiten. Toch drong er bij het zien van mijn eigen certificaat opeens iets anders tot me door: dit is iets bijzonders wat we met zijn allen hebben gedaan en nog steeds doen.
Misschien hebt u, net als ik en velen met mij, thuis ook wel zo’n certificaat liggen. Ontvangen ter gelegenheid van een geboorte, een bar of bat mitswa, een huwelijk, een jubileum, ter nagedachtenis aan iemand. Of zomaar, als teken van vriendschap. En nog steeds worden er bomen geplant om bijzondere momenten te markeren of om iemand te blijven herinneren.
Wat dit certificaat voor mij zo bijzonder maakt, is niet dat hij van mij is. Het bijzonder is juist dat ik daardoor de verbondenheid voel met zoveel andere mensen die er ook één of meerdere hebben. Ieder certificaat begint met een eigen moment, een lief gebaar. Maar samen vertellen ze het verhaal van zovelen die zich al 125 jaar inzetten voor Israël, door bomen te planten en Israël zo steeds een stukje groener te maken. Generatie na generatie. En in dat verhaal hebben ook uw en mijn certificaat een plekje. Wat is het bijzonder om onderdeel te zijn van zo’n rijke geschiedenis.
Een sjabbat met veel sjalom.
Liefs, Joanne
