Joanne’s blog 160

Lieve allemaal,

Ik volg The Diplomat, een goed gespeelde Netflix-serie over de Amerikaanse diplomatieke wereld. Elke aflevering staat bol van de politieke intriges, internationale crises en machtsspelletjes. Maar bij het kijken van het vierde seizoen was het niet de politiek die me raakte. Het was een verhaal dat de huishoudster van de ambassadeur deelde met iemand van het personeel.

Ze vertelde over een Amerikaanse soldaat die tijdens de Tweede Wereldoorlog in België het leven van haar vader had gered. ‘… Hij gooide een granaat weg en verloor daarbij een deel van zijn arm. Zijn naam: Hershel Polin uit Richmond, Virginia …’

Hersh Goldberg-Polin. Ik zat gelijk rechtop. Dat was de naam van een van de jongeren die op 7 oktober 2023 het Nova muziekfestival bezocht. Toen Hamas het festival aanviel, vluchtte Hersh met tientallen anderen een schuilkelder in. Zijn vriend Aner Shapira stond bij de ingang en gooide keer op keer de granaten terug die de terroristen naar binnen wierpen. Tot het misging. Aner werd gedood. Hersh verloor een deel van zijn arm en Hamas voerde hem als gijzelaar mee naar Gaza.

Zijn ouders, Rachel en Jon, groeiden uit tot een van de vele gezichten in de strijd voor de vrijlating van de gijzelaars. Ze reisden de wereld over, spraken met wereldleiders en bleven hopen. In april 2024 verscheen een propagandavideo van Hamas waarop te zien was dat Hersh nog leefde. Vier maanden later werd zijn lichaam  in Gaza gevonden. Hij was samen met vijf andere gijzelaars door Hamas vermoord.

Terug naar The Diplomat. De fictieve Hershel Polin kwam uit Richmond, Virginia. De stad waar Hersh als kind woonde. De naam. De granaat. De arm. Richmond. Vier overeenkomsten. Een officieel eerbetoon is niet bevestigd, maar het lijkt geen toeval.

Een paar dagen nadat ik de bijzondere aflevering had gezien, las ik op internet een reactie van Hershs moeder, Rachel Goldberg-Polin. Verschillende mensen hadden haar op de scène gewezen. Ze had de aflevering niet gezien, maar ze vond het wel bijzonder en ontroerend dat er overal ter wereld mensen zijn die blijven proberen te voorkomen dat de verhalen van de gijzelaars worden uitgewist of vergeten.

De stickers met foto’s van de gegijzelden die mensen op hun auto hebben geplakt, vervagen langzaam. De gele strikken worden vaal en bleek. Posters raken verweerd door de seizoenen. En toch is en blijft het belangrijk dat we ons blijven herinneren wat er op die 7de oktober is gebeurd. We mogen ze nooit vergeten.

Een sjabbat met veel sjalom.

Lieve groet, Joanne