Donderdag, 2 juli 2026
Joanne's blog
Lieve allemaal,
Gelukkig is het de afgelopen tijd relatief rustig in Israël, ook hier in het noorden. Dat voelt als een moment om even adem te halen. Maar we weten inmiddels ook hoe snel dat weer kan omslaan. Maar hoe dan ook, het zal nooit meer hetzelfde worden als vóór 7 oktober 2023. Daarvoor is er te veel gebeurd.
Er is veel veranderd, ook het straatbeeld. Overal, werkelijk overal, zie je mobiele schuilruimtes. Langs wegen, in dorpen en steden, bij bushaltes, midden in de velden of zomaar op een eenzame plek. Ze zijn gemaakt van dik beton en bieden bescherming wanneer iedere seconde telt.
De afgelopen drie jaar heb ik er meerdere keren gebruik van moeten maken. Dan was ik onderweg en ging plots de alarm app op de telefoon af. Op zo’n moment spring je uit de auto en ga je op je buik op de grond liggen, maar niet dicht bij je voertuig. Of je holt naar een schuilruimte die je toevallig ziet staan. Soms heb je maar een paar seconden om een veilige plek te bereiken.
Zoals ik al schreef zijn de schuilruimtes gemaakt van beton. Daardoor zijn ze grijs en zien ze er somber uit. De aanblik ervan maakt je verdrietig. Maar daar hebben de creatieve Israëli’s iets op bedacht.
Op veel van de nogal log uitziende ruimtes zijn kleurrijke muurschilderingen aangebracht. Die zorgen ervoor dat de schuilruimtes veranderen in kleine kunstwerken. Bloemen, landschappen, dieren en hoopvolle teksten geven kleur aan iets wat eigenlijk nooit nodig had mogen zijn. De boodschap lijkt: als ze er dan toch staan, laten we er dan ook iets moois van maken.
Het raakt me. Want deze schuilruimtes zijn het symbool van een werkelijkheid waar niemand voor kiest. De schilderingen laten zien wat mensen hier zo bijzonder maakt. Veerkracht. Ik weet het, dat woord heb ik de afgelopen jaren vaak gebruikt. En toch is het zo! Zelfs op de donkerste plekken ontstaat ruimte voor creativiteit, schoonheid en vooral hoop. Dat is en blijft bijzonder!
Een Sjabbat met veel sjalom.
Liefs, Joanne
