Joanne’s blog 133

Lieve allemaal,

Al sinds 2007 heb ik een verdrietige, vaste traditie.

Een paar dagen vóór Jom Hazikaron, de dag waarop alle gesneuvelde soldaten en slachtoffers van terreur worden herdacht, ga ik naar de bloemist in het Arabische buurdorp om een bloemstuk te bestellen: een hart, gemaakt van oranje gerbera’s. Voor Maayan, de zoon van goede vrienden. Hij raakte zwaar gewond op 28 november 2007, vlak voor zijn achttiende verjaardag. Hij was pas zes maanden in het leger. Twee dagen later, op 30 november, overleed hij.

Op de ochtend van Jom Hazikaron, vlak voordat de sirene door het hele land klinkt, leg ik het hart op zijn graf neer, samen met zijn moeder. Elk jaar weer.

Bijna twintig jaar later voelt het nog steeds hetzelfde. Zodra ik de bloemenwinkel binnenloop, een eenvoudige ruimte midden in de kwekerij, weet de eigenaresse al waarvoor ik kom. Zonder dat ik het vooraf heb aangekondigd, ligt er al een groen hart klaar, het frame waarin de bloemen worden gestoken. Ik kom er vaker in het jaar, maar rond deze datum is uitleg overbodig.

Wat me altijd raakt, is dat in al die jaren de prijs nooit veranderd is. Ik betaal nog steeds hetzelfde bedrag als toen. “Lieverd,” zegt de eigenaresse dan als ik protesteer en opmerk dat de bloemen toch duurder zijn geworden, “lieverd, het is goed zo.”

Ik denk vaak terug aan Maayans begrafenis. Zijn hele eenheid was aanwezig: jonge jongens, vol plannen, aan het begin van hun leven. Nog altijd komen ze elk jaar langs bij zijn familie. Dat contact is nooit verdwenen. Levens die zijn doorgegaan, gezinnen, nieuwe herinneringen, en Maayan die deel blijft van hun verhaal.

Afgelopen dinsdag legde ik weer een krans op het graf van Maayan. In mijn gedachten was het dit jaar anders: het was ook voor al die jonge jongens en meisjes die hun leven gaven voor de vrijheid van Israël, die vochten omdat er geen keuze was. Hun families en vrienden blijven achter met blijvende wonden die nooit echt zullen helen.

Sommige herinneringen vervagen niet, maar worden met de jaren alleen maar dieper.

Een sjabbat met veel sjalom!

Liefs, Joanne