Dinsdag, 8 januari 2026
Joanne's blog
Lieve allemaal,
Tijdens mijn laatste vlucht naar Nederland raakte ik onverwacht in gesprek met een aantal Nederlanders die om mij heen zaten. Het begon luchtig, maar al snel ging het over het vrijwilligerswerk dat zij in Israël hadden gedaan. Eén van hen was Aart van der Vlist uit Benschop. Wat begon als een praatje in het vliegtuig, groeide uit tot een verhaal over betrokkenheid, geloof en het bieden van praktische hulp.
Aart is timmerman en heeft zijn eigen bedrijf. In zijn woonplaats maakt hij deel uit van een gebedsgroep die kort na 7 oktober 2023 werd opgericht om te bidden voor Israël. Via die groep hoorde hij dat er in Nitzana, een dorp in het zuiden van Israël, dringend behoefte was aan vakmensen. Door de oorlog waren vrijwel alle buitenlandse arbeidskrachten vertrokken. Aart hoefde niet lang na te denken en besloot naar Israël af te reizen. Hij vertrok voor een periode van drie weken naar Nitzana om daar te helpen waar dat nodig was.
“Alles waarvan ik dacht dat ik het bij het klussen kon gebruiken, stopte ik in mijn koffer. Denk aan een boormachine en ander gereedschap.” In Nitzana bouwde hij samen met een aantal andere vrijwilligers onder meer een patio en een overkapping, zodat de mensen daar op een beschutte plaats buiten konden zitten. In de woestijn is dat geen overbodige luxe. Na de klus liet hij al zijn gereedschap daar achter. “Voor als ze het nodig hebben.”
Ik vroeg Aart of hij ook bij het vogelpark was geweest waar het JNF financiële steun aan biedt. “Ja, dat wordt een prachtig park. Ik zag er houten wanden met kleine kijkgaten om vogels te spotten, vergelijkbaar met de wildobservatieplekken op de Veluwe, maar dan midden in de woestijn. Echt een bijzonder project.”
Dat hij hier zo bevlogen over sprak, zegt veel over zijn motivatie om als vrijwilliger zijn steentje bij te dragen aan de wederopbouw van Israël. Waarom hij dit deed, verwoordde Aart heel helder. “Ik houd van avontuur, ik houd van Israël en ik houd vooral van de G’d van Israël.” Zijn inzet bleef niet onopgemerkt. Boeren uit de omgeving zagen wat hij had gebouwd en vroegen of hij ook bij hen wilde helpen. “Eigenlijk wil ik meteen weer terug,” zei hij. “Dat gaat hopelijk snel lukken.”
Sjabbat sjalom en moge de gegijzelde die nog wordt vastgehouden spoedig naar huis terugkeren.
Liefs, Joanne
