maandag 1 november 2010

Paran is een agrarische gemeenschap of een moshav, gelegen midden in de Negev woestijn, ±100 km van Eilat.. Het dorp ligt om precies te zijn in de Arava vallei, een gebied in het uiterste oosten van de Negev woestijn, dat zich uitstrekt van de Dode Zee in het noorden tot Eilat in het zuiden en dat algemeen gekenschetst wordt als het meest droge en onvruchtbare deel van de regio. Toen men in het kader van het actieplan Negev het hele gebied in kaart bracht en onderzoek deed naar de ecologische omstandigheden en mogelijkheden aldaar, kwam men tot de conclusie dat dit deel van de woestijn de grootste uitdaging zou gaan vormen en eigenlijk niet geschikt was voor bewoning of welke vorm van agrarische ontwikkeling dan ook. Er was letterlijk niets behalve dan extreme hitte (overdag meer dan 40º C), droogte (nauwelijks 5 cm regen per jaar!) en totaal inferieure, barre rotsachtige gronden, waarop niets kon groeien.

Wat er echter wel was, was de wilskracht van een aantal idealistische jonge mensen die het aandurfden om zich juist hier te vestigen in een poging de Negev groen en bewoonbaar te maken en daadwerkelijk een bestaan op te bouwen.

Onder leiding van Araleh Dvorai, de huidige burgemeester van Paran, vestigde 60 pioniersgezinnen, mannen, vrouwen en kinderen, zich in deze barre omgeving. De problemen waarmee zij vanaf de eerste dag geconfronteerd werden waren groot en bestonden met name uit het leefbaar maken van de omgeving voor de mens en het bouwen van huizen die bestand waren tegen de erbarmelijke invloeden van de woestijn. Voor het probleem van drinkwatervoorziening en water voor huishoudelijk gebruik vond men een oplossing bij Eilat, waarvandaan men een bijzonder watersysteem ontwikkelde dat gezuiverd brak water via een ontziltingsinstallatie dwars door de woestijn naar Paran bracht. Wat betreft elektriciteit vond men de beste oplossing in het gebruik van zonne-energie middels grote zonnepanelen verspreid over het hele dorp.

Vervolgens begon men met de eigenlijke ontginning van de volledig dorre en onvruchtbare woestijngrond. Allereerst moest men de grond van stenen ontdoen en ontzilten (ontstaan door invloed van de Dode Zee) en ontdoen van zwaar ijzerhoudende deeltjes, middels afgraving en het langzaam toevoegen van vruchtbare, mineraalrijke grond van elders in Israel. Daarna moest men een oplossing zien te vinden voor het enorme droogteprobleem, waartoe men uitkwam op een ingewikkeld maar efficiënt pomp-, recycling- en besproeiingssysteem dat tot op de dag van vandaag zorgt voor natuurlijk, voorverwarmt, mineraalrijk water, geschikt voor irrigatie.Pas toen men deze zaken onder controle had, kon men een aanvang maken met het planten van bloemen-, groente- en fruitsoorten, waarbij men opnieuw op problemen stuitte aangezien de meeste gewassen niet bestand bleken tegen de extreme woestijnomstandigheden. De oplossing hiervoor vond men in woestijnkassen die voor deze doeleinden speciaal moesten worden ontwikkeld en waarmee gecontroleerde gewassenteelt pas echt mogelijk werd. Vele jaren van onderzoek en beproevingen later wezen vervolgens uit dat het kweken van met name paprika’s en zoete pepers de beste kans van slagen had, waarmee men zich vandaag de dag goed weet staande te houden in deze barre contreien.

Toen het JNF nu met eigen ogen zag wat men onder deze omstandigheden al bereikt had maar ook hoeveel er nog nodig was en hoezeer men onze substantiële hulp daarin kon gebruiken, aarzelden we geen moment en besloten we dit dorp te ‘adopteren’ om de mensen daar structureel te steunen en bij te dragen aan de verder ontwikkeling en groei van dit uitzonderlijke dorp. Het JNF focuste zich hierbij zowel op de realisatie van nieuwe projecten ter plaatse alsmede op het bieden van mogelijkheden voor nieuwe bewoners om zich hier te vestigen en om een volwaardig bestaan op te kunnen opbouwen. De projecten die het JNF in Paran in de afgelopen jaren met name met behulp van de jaarlijkse JNF loterij heeft kunnen verwezenlijken zijn: Een eigen waterreservoir voor de irrigatie van het land; de bouw van greenhouses voor toename van bloemen-, fruit- en groenteproductie; de aanleg van nieuwe woestijnkassen om de productie van paprika’s en zoete pepers uit te breiden; en bovendien de aanleg van een beschermende windsingel rond het dorp om de zandstormen tegen te gaan. Tevens heeft het JNF er voor gezorgd dat 17 nieuwe gezinnen zich hebben kunnen vestigen in Paran.

 

Privacyverklaring