zaterdag 16 mei 2009

Een van de meest bijzondere projecten van het Joods Nationaal Fonds is Kadesh Barnea. De naam van de plaats wordt reeds genoemd in de bijbel als een plaats in de Sinai vlakbij de grens met de Negev woestijn. In 1977 besloten een aantal jonge idealistische families zich daar te vestigen in de hoop een bestaan op te kunnen bouwen en om via het terugdringen van de woestijn een structurele bijdrage te kunnen leveren aan de opbouw van het gebied.

Na het vredesakkoord met Egypte in 1979 echter, waarbij de Sinai weer aan Egypte werd toebedeeld, moesten de mensen dit gebied verlaten en kregen zij individueel een optie zich elders in Israel te vestigen. Dit weigerden zij en namen in plaats daarvan het besluit om zo dicht mogelijk bij de oude plek gezamenlijk opnieuw te beginnen, ditmaal in de Negev, in de rotsvaste overtuiging door ontginning van de woestijn als gemeenschap van betekenis te kunnen zijn voor Israel en met keihard werken bij te kunnen dragen aan de opbouw van het land.

De nieuwe locatie die voor dit doel werd gevonden lag slechts een paar honderd meter van de Egyptische grens, ongeveer 70 km ten zuiden van Beer Sheva, vlakbij de ruïnes van Nitzana, een plaats stammend uit de Byzantijnse periode. De omstandigheden die men daar aantrof waren nog extremer dan voorheen met een minimale regenval van gemiddeld slechts 8 cm per jaar en temperaturen uiteenlopend van gemiddeld 45 º C in de zomer tot 7 º C in de winter. Tevens was de grond er keihard, niets doorlatend en was er gewoonweg geen druppel water in de wijde omtrek te bekennen. Daarnaast was er geen enkele infrastructuur, behuizing en andere faciliteiten om het leven voor gezinnen in dit deel van de Negev mogelijk te maken.
En toen kwam het Joods nationaal Fonds in actie.

Het eerste wat men deed was het aanleggen van een weg en het bouwen van prefab huisjes met daarin de minimale faciliteiten om te kunnen overleven in een gebied als dit. Vervolgens legde men een pijpleiding aan helemaal vanaf het Meer van Tiberias tot aan Kadesh Barnea, zodat via een zuiveringsinstallatie zuiver water kon worden verkregen voor huishoudelijk gebruik en brak water voor de besproeiing. Ten derde, richtte het JNF zich op de ontginning, ontstening en bouwrijp maken van het land, zodat men een begin kon gaan maken met het verbouwen van gewassen in deze extreme klimaatsomstandigheden.

Al gauw bleek dat de levering van water voor besproeiing uit de pijpleiding niet toereikend was, waartoe het JNF, net als in andere delen van de Negev, overging tot het aanleggen van een druppelirrigatiesysteem dat, computergestuurd, het water druppelsgewijs precies daar brengt waar het nodig is.
Experimenten met het kweken van gewassen toonden vervolgens aan dat sterke soorten als uien, knoflook, selderie, wortelen, aardappelen en vooral tomaten (‘Desert Sweet’) de beste kans van slagen hadden. Verder gedijden meloenen zeer goed evenals, boven verwachting, perziken en abrikozen.

En vanaf de jaren ‘ 90 bedacht men in het kader van het actieplan Negev een geheel nieuwe unieke bron van inkomsten voor in de woestijn: een viskwekerij ! En dat lukte, met behulp van het JNF, ook hier, met als gevolg dat waar eerst geen druppel water was men nu in een overdekte kweekvijver met de productie van zoetwatervis kon beginnen.

En nu, heden ten dage, is Kadesh Barnea uitgegroeid tot een goed producerende gemeenschap of moshav met meer dan 30 doortastende families, die zich in dit extreme gebied en onder nog steeds zeer moeilijke omstandigheden, zeker staande weten te houden, mede dankzij de grote betrokkenheid en oprechte steun van onze donateurs bij de totstandkoming van een idealistische gemeenschap als deze midden in de Negev woestijn.

Privacyverklaring