maandag 15 april 2019

Geschreven door Joanne Nihom

 

Zuinig zijn met water is een vast onderdeel in ons leven. Vanuit Nederland was ik dat niet zo gewend. Water is daar niet iets bijzonders. Maar als je in de Arava woestijn woont, is dat anders, hier telt iedere druppel.’

Henriëtte Langeweg verhuisde vier jaar geleden vanwege de liefde van Hoofddorp naar Moshav Hatzeva, hartje Arava woestijn. Ze is getrouwd met de Israelische Yoram Arnon en ze hebben twee dochters van zes en acht jaar. Henriëtte werkt bij een distributiekantoor voor dadels in Ein Yahav, een van de zeven dorpen in de Arava. ’s Avonds werkt ze thuis. Ze is pedicure en heeft een eigen salon. Yoram is buschauffeur en rijdt voor de provinciale overheid. Daarnaast heeft hij een bedrijf in airconditioners.

 

‘Water is een belangrijk onderdeel in ons dagelijks leven. In Nederland was water niet iets wat me bezighield. Het was er gewoon. Pas hier heb ik geleerd dat we onder andere dankzij organisaties als het Joods Nationaal Fonds (JNF) in de Arava kunnen leven. Dat zij er voor zorgen dat er in dit droge en hete deel van Israel water is.

Ieder gezin krijgt per jaar een vaste hoeveelheid water toegewezen. Dat is zowel voor huishoudelijk gebruik als voor de irrigatie van de eigen gewassen. De meeste families hebben een landbouwbedrijf en verbouwen bijvoorbeeld paprika’s of dadels. Het is het hele jaar wikken en wegen en je heel bewust zijn waar je water voor gebruikt. Zomaar water uit de kraan laten lopen, is er niet bij. Het begint al ’s morgens bij het opstaan: ik verspil geen druppel tijdens het tandenpoetsen, koffiezetten of planten water geven. Toch douchen we twee keer per dag. Dat lijkt veel, maar het moet wel met al die warmte en al dat stof van de woestijn. Het kan hier in de zomer wel 50 graden worden. Maar douchen gaat niet zoals in Nederland. We gebruiken een minimum aan water. ‘Fun’-douchen is er niet bij. Bij het inzepen gaat de douche zelfs even uit. Het douchewater gaat via een pijpleiding naar buiten en wordt hergebruikt voor landbouwdoeleinden. De kinderen maken er altijd grapjes over. Die zeggen niet: “We gaan douchen”, maar: “We gaan de dadelbomen irrigeren.” We zoeken ook steeds weer naar andere methodes om minder water te gebruiken. In de douche en in de keuken hebben veel families een apparaatje (een Israelische uitvinding) die zorgt dat je een minimum aan water verbruikt.’

 

School

Op school wordt ook ruim aandacht gegeven aan het waterverbruik. De kinderen krijgen er zelfs les over. ‘Ik dacht dat wij onze meisjes wel het een en ander hadden bijgebracht, maar er bleek nog veel meer te leren.Over recyclen en wat je allemaal met water kuntdoen zonder dat je ook maar iets verspilt. Zo zetteonze oudste haar fietsje tijdens een van de zeldzame regenbuien buiten, om hem op die manier schoon te laten regenen. In de zomer gaan de kinderen dagelijks naar het zwembad en douchen ze daar, net als alle kinderen hier in de Arava. Maar ook dan zijn ze zuinig en douchen ze snel. In de tuin met water spelen, zoals kinderen dat in Nederland doen, dat gebeurt hier nooit. ’s Morgens krijgen onze meiden een grote fles water mee, want water drinken in de woestijn is een must. Op school mogen ze onbeperkt bijvullen. Als ze thuiskomen met nog wat water in hun fles, doe ik er altijd iets nuttigs mee. Of ik geef het aan de planten, of ik spoel er de vaat mee voor. Het komt nooit voor dat ik zomaar water weggooi.’

 

Creatief

Het is continu balanceren om zo min mogelijk water te verspillen. De bewoners van de Arava zijn daar heel creatief in. Overtollig water van de airconditioning wordt hergebruikt in de tuin. In de winter wordt het water verwarmd door een boiler. ‘De kunst is om een balans te vinden tussen niet te veel en genoeg water verwarmen, om alle vier kort, maar warm te kunnen douchen.’ Henriëtte heeft ook haar ‘foefjes’ bedacht. ‘Voordat ik de deur uitga, doe ik altijd de was in de wasmachine. Wij hebben energiebesparende wasprogramma’s, net zoals in Nederland, maar ik selecteer hier veel bewuster en gebruik heel korte programma’s. Iedere dag maak ik de vloeren even schoon. Omdat ik dat elke dag doe, kan ik het relatief snel doen en heb ik maar heel weinig water nodig. In Nederland dacht ik hier nooit over na.’ Dagelijks ontvangen de families in de Arava een rapport over hun waterverbruik. ‘Als we een extra was draaien of de kinderen toch iets te lang hebben gedoucht, of er ergens een lek is in huis, dan zien we dat direct.’ Onlangs hebben de bewoners van de dorpen in de Arava besloten om minder groen te planten op algemeen terrein, om ook op deze manier zo min mogelijk water te verbruiken. ‘Water in de woestijn is niet iets vanzelfsprekends. Zonder het JNF hadden we geen bestaansmogelijkheden gehad. Er is nu ook  voor de volgende generaties een toekomst.’

Privacyverklaring